סדום און עמורה. פיר טשיקס מיט גרויס ציץ און פיר מענטשן מיט שווער האָן. נו, ווי נישט צו האָבן אַ ווילד גרופּע געשלעכט מיט אַלע וואָס גייט מיט אים. מײדלעך זויגן פלײסלעך די האָן פון זײערע פּאַרטנערס, און זײ, פֿאַרקערט, באַרען זײ אין אַלע שפּאַלטן. דערנאָך עס איז צייט צו באַשטימען פּאַרטנערס. און אַלץ גייט ווייטער. אין די ענדיקן שורה, די בעאַוטיעס באַקומען אַ פרייז אין די פאָרעם פון קום אויף זייער פנימער און אין זייער מויל.
אזא סארט שװעסטער װאלט יעדער ברודער געלאזט ארבעטן די בײצים. און די דאָזיקע האָט זי מסתּמא שוין לאַנג צוריק צוגעוווינט צו די דאָזיקע שפּיצלונגען. כאטש דאס וואלט איך געטון. זי וואָלט סייַ ווי סייַ געמוזט זויגן און צעשפּרייטן די פיס, טאָ פאַרוואָס נישט מיט איר אייגענעם מאַן? ס'איז שוין די צײַט, אַז זי זאָל אויך אָפּדרוקן איר טאָכעלע, כּדי זי זאָל זיך קענען שײַנען ווי אַ דערוואַקסענער הור. אָדער אפֿשר זי איז נאָך טריינג צו האַלטן איר אַנאַל ווירגין פֿאַר איר מאַן.